درداءلغتنامه دهخدادرداء. [ دَ ] (اِخ ) ریگ توده ای بوده است مر عرب را. (از منتهی الارب ).- ابوالدرداء و ام الدرداء؛ از صحابیان بوده اند. رجوع به ابولدرداء و ام الدرداء در ردیفهای
درداءلغتنامه دهخدادرداء. [ دَ ] (ع ص ) مؤنث أدرد. بی دندان . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج ، دُرْد. (از اقرب الموارد). || ناقة درداء؛ ماده شتر کلان سال ، یا آنکه دندان
ام الدرداءلغتنامه دهخداام الدرداء. [ اُم ْ مُدْ دَ ] (اِخ ) خیرة مکناة به ام الدرداءکبری . دختر ابوحدرد اسلمیه و زن ابوالدرداء از زنان فاضل بوده و احادیثی از پیغمبر اسلام روایت کرده ا
ام الدرداءلغتنامه دهخداام الدرداء. [ اُم ْ مُدْ دَ ] (اِخ ) هجمیه اوصابیه مکناة به ام الدرداءصغری . صحابیه و زنی فقیه و دانشمند و پرهیزکار و خردمند بود. نخست زن ابی الدرداء بود، پس از
دأداءةلغتنامه دهخدادأداءة. [ دَ دَ ءَ ] (ع مص ) سخت دویدن شتر یا تیز رفتن . دِئداء. || دویدن اسب . || رفتن بر نشان قدم کسی . || جنبانیدن چیزی را. || ساکن گردانیدن چیزی را. (از لغ
دأداءةلغتنامه دهخدادأداءة. [ دَ دَ ءَ ] (ع ص ) (لیلة...)، شب سخت تاریک : دأداء. دأداة. دأداء. (منتهی الارب ).
دٔداءلغتنامه دهخدادٔداء. [ دِ ] (ع مص ) دأداءة. سخت دویدن شتر یا تیز رفتن . (منتهی الارب ). و رجوع به دأداءة شود.
ام الدرداءلغتنامه دهخداام الدرداء. [ اُم ْ مُدْ دَ ] (اِخ ) خیرة مکناة به ام الدرداءکبری . دختر ابوحدرد اسلمیه و زن ابوالدرداء از زنان فاضل بوده و احادیثی از پیغمبر اسلام روایت کرده ا
ام الدرداءلغتنامه دهخداام الدرداء. [ اُم ْ مُدْ دَ ] (اِخ ) هجمیه اوصابیه مکناة به ام الدرداءصغری . صحابیه و زنی فقیه و دانشمند و پرهیزکار و خردمند بود. نخست زن ابی الدرداء بود، پس از
ابوسلیمانلغتنامه دهخداابوسلیمان . [ اَ س ُ ل َ ] (اِخ ) محمدبن سلیمان بن ابی الدرداء. تابعی است و از سعیدبن عبدالعزیز روایت کند.
اندراوردلغتنامه دهخدااندراورد. [ اَ وَ ] (اِ) نوعی از شلوار است : روی عن ام الدرداء انها قالت زارنا سلمان من المدائن الشام ماشیاً و علیه کساء و اندراورد یعنی سراویل مشمرة. (المعرب ج