دارکوبلغتنامه دهخدادارکوب . (اِ مرکب ) مرغی که با منقار درخت را سوراخ میکند. (آنندراج ). رجوع به داربر شود.
دارکوبگویش خلخالاَسکِستانی: dâr tək ažan دِروی: dâr tek azan شالی: dârdaku کَجَلی: dar-dara ku کَرنَقی: dârduku کَرینی: dârdukku کُلوری: dârtəku گیلَوانی: dârdaku لِردی: dârduk
دارکوبگویش کرمانشاهکلهری: dâr semenak گورانی: dâr semenak سنجابی: dâr semenak کولیایی: dâr semenak زنگنهای: dâr semenak جلالوندی: dâr semenak زولهای: dâr semenak کاکاوندی: dâr s
دارکوبفرهنگ انتشارات معین(اِمر.) پرنده ای که بر تنة درختان می نشیند و با منقار محکم و بلند خود از کرم های موجود در آن تغذیه می کند.
دارکوبیلغتنامه دهخدادارکوبی . (اِخ ) دهی از دهستان نور علی بخش دلفان شهرستان خرم آباد که در 9 هزارگزی باختر نورآباد و 6هزارگزی باختر راه شوسه خرم آباد به کرمانشاه واقع و محلی است ک
دارچوبلغتنامه دهخدادارچوب . (اِ مرکب ) چوبیکه جامه بر آن اندازند. (آنندراج ). || داربست . رجوع به داربست شود.
کُل کَمرىگویش بختیاریدارکوب (پرندهاى به اندازه سار که در صخرهها آشیانه مىسازد و با استفاده ازآب و گل درِ لانه خود را تنگ مىکند).