داروکدهلغتنامه دهخداداروکده . [ ک َ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) داروخانه : هر عقاقیر که داروکده ٔ بابل (کابل ) راست حاضر آرید و عطا بدره ٔ زر بازدهید. خاقانی .رجوع به داروخانه شود.
داروخانهلغتنامه دهخداداروخانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) دکه ٔ دوافروشی . دواخانه . داروکده . جایی که در آن دارو میفروشند. (ناظم الاطباء). || در اصطلاح قدما، مطب : به داروخانه پانصد
عقاقیرلغتنامه دهخداعقاقیر. [ ع َ ] (ع اِ) ج ِ عَقّار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). اسم جنس ادویه است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ) (مخزن الادویه ). هر گیاه که بدان تداوی کنند. مفردا
تریاک دهلغتنامه دهخداتریاک ده . [ ت َ / ت ِرْ دِه ْ ] (نف مرکب ) تریاک دهنده . دارودهنده . شفادهنده : تریاک ده اوست مشک ده اوچون چشم گوزن و ناف آهو. (از ص 11 ترجمه ٔ محاسن اصفهان ).
دروقةلغتنامه دهخدادروقة. [ دَ رَ ق َ ] (اِخ ) در 18 میلی قلعه ٔ ایوب است به اسپانیا. (یادداشت مرحوم دهخدا). شهر یا قریه ای است در اندلس و نسبت بدان دَرَوْقی ّ شود. (از معجم البلد