داروشناسلغتنامه دهخداداروشناس . [ ش ِ ] (نف مرکب ، اِ مرکب ) عطار. داروساز. (ناظم الاطباء). کسی که درباره ٔ داروها مطالعه دارد.
داروشناسیpharmacologyواژههای مصوب فرهنگستاندانشی که در آن منشأ و سرشت و ساخت شیمیایی و اثرها و کاربردهای داروها مطالعه میشود
داروشناسی بالینیclinical pharmacologyواژههای مصوب فرهنگستانشاخهای از داروشناسی که اثر داروها را در درمان و پیشگیری و مهار بیماریها بررسی میکند
داروشناسی قومیethnopharmacology, pharmacoanthropologyواژههای مصوب فرهنگستانشناسایی و بررسی عادتهای دارویی اقوام گوناگون
داروشناسی بالینیclinical pharmacologyواژههای مصوب فرهنگستانشاخهای از داروشناسی که اثر داروها را در درمان و پیشگیری و مهار بیماریها بررسی میکند
عصبداروشناسیneuropharmacologyواژههای مصوب فرهنگستانحوزهای از علم داروشناسی که در آن اثر داروها بر دستگاه عصبی مطالعه میشود متـ . پيداروشناسی
گیاهداروشناسیpharmacognosy, pharmacognosticsواژههای مصوب فرهنگستانشاخهای از داروشناسی که در آن ویژگیهای زیستی و زیستشیمیایی و اقتصادی داروهایی با منشأ طبیعی بررسی میشود