دعرملغتنامه دهخدادعرم . [ دِ رِ ] (ع ص ، اِ) زشت روی کوتاه بالای هیچکاره . || شتری که آب پس خورده ٔ شتران را خورد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دعفس . و رجوع به دعفس شود. |
دارم لباسهایم را می پوشم (/ دارم رختم را تنم می کنم).گویش اصفهانی تکیه ای: dârun lebâsâm darapušun. طاری: dârun raxdem vâɂapüšun. / dârun raxdem bašnem akrun. طامه ای: dâron lebâsâm veɂepušon. طرقی: dâro lebâsâm vâ:püšo. کشه ا
دارموش کلالغتنامه دهخدادارموش کلا. [ ک َ ] (اِخ ) نام یکی از دهکده های مازندران است در نزدیکی چالوس . رجوع به دارمش کلا شود.
دارمش کلالغتنامه دهخدادارمش کلا. [ م ُ ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان قشلاق کلارستاق بخش چالوس شهرستان نوشهر. در یکهزار و پانصدگزی باختر چالوس واقع و محلی است دشت ، معتدل ، مرطوب ، مالار
دارمازولغتنامه دهخدادارمازو. (اِمرکب ) درخت بلوط: چنین شنیدم که دارمازو یکسال بلوطبار آرد و یکسال مازو. (الابنیه فی حقایق الادویه ).
مرادلغتنامه دهخدامراد. [ م ُ ] (ع اِ) (از «رود») نعت مفعولی از اِرادة. آرزو. کام . خواسته . بویه . خواهش : چون جامه ٔ اشن به تن اندر کند کسی خواهد ز کردگار بحاجت مراد خویش . رود
دار ملکلغتنامه دهخدادار ملک . [ رِ م ُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) پایتخت . دارالملک . مرکز فرمانروایی : دار ملک خویش را ضایع چرا باید گذاشت مر سپاهان را چرا کرده ست بر غزنین گزین .
دار ملکتلغتنامه دهخدادار ملکت . [ رِ م ُ ک َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) دارملک : دارای دارملکت او شاه مشرق است کانواع نعمت از در دارا رسد مرا.خاقانی .
دارموش کلالغتنامه دهخدادارموش کلا. [ ک َ ] (اِخ ) نام یکی از دهکده های مازندران است در نزدیکی چالوس . رجوع به دارمش کلا شود.