خیرتلغتنامه دهخداخیرت . [ خ َ رَ ] (ع اِمص ) نیکوئی . خیر. (یادداشت مؤلف ) : گمان می برد که خیرت او در آن است که آن باوی بود و نشان آن خیرت آنکه خدای تعالی به وی داد و اکنون خی
خیر اعلیلغتنامه دهخداخیر اعلی . [ خ َ رِ اَ لا ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خیرتام . خیرکل . (یادداشت مؤلف ).
خورده دانلغتنامه دهخداخورده دان . [ خوَرْ/ خُرْ دَ / دِ ] (نف مرکب ) دانا. نکته دان . || عیب دان . باریک بین . (ناظم الاطباء) : داندآن کس که خورده دان باشدکآنچه او کرد خیرت آن باشد.
اندیلغتنامه دهخدااندی . [ اَ دا ] (ع ن تف ) سخی تر. بسیار عطاتر. کثیر الخیرتر. (یادداشت مؤلف ). هو اندی منه ؛ او سخی تر است از وی . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || بلند آو
خشبلغتنامه دهخداخشب . [ خ َ ش َ ] (ع اِ) چوب درشت . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ج ، خُشُب ، خُشبان ، خُشب : در دل قیصر بیم و فزع افتاده بودتا بیارند به غز
مجیدلغتنامه دهخدامجید. [ م َ ] (اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی . یکی از اسماء صفات خدای تعالی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). از اسماء خدای تعالی است و به معنی آنکه در ذات و صفا