معنی خَلَف ،اولاد

مقوله: علیت ب، اولاد، سلاله، ابنا، فرزندان، پسران، دختران، بنات، بچه‌ها ارث، وراثت بازماندگان، وراث، بقایا آیندگان، نسلهای بعد، نسب▼ بازمانده، فرزند، عقبه، خلف،

بی فرزند

لغت‌نامه دهخدا

بی فرزند. [ ف َ زَ ] (ص مرکب ) (از: بی + فرزند) کسی که دارای اولاد نباشد.(ناظم الاطباء). بلاعقب . بی خلف . ابتر. عقر. هبول . (یادداشت مؤلف ). || فرزند از دست د

طاهر

لغت‌نامه دهخدا

طاهر. [هَِ ] (اِخ ) ابن محمد. مؤلف حبیب السیر آرد: چون سلطنت از خاندان غزنویان به سلجوقیان انتقال یافت در زمان سلطان سنجر طاهربن محمد که به روایتی از اولاد طاه

پشت

فرهنگ مترادف و متضاد

۱. پس، خلف، ظهر، عقب، ورا ۲. بیرون، خارج ۳. آنسو ۴. اولاد، تبار، تخمه، دودمان ۵. پشتیبان، حامی، کمک، معین، ملاذ، ملجا، یار، یاور ۶. امرد، کونی، مخنث، مفعول، ملو

اخلاف

لغت‌نامه دهخدا

اخلاف . [ اَ ] (ع ص ، اِ) ج ِ خَلَف . جانشینان . بازماندگان . پس ماندگان . اعقاب . بازپسینان . پس روان . از پس چیزی آیندگان . ج ِ خَلَف بفتحتین باشد، بمعنی فرزن