خرقه ٔ ولایتلغتنامه دهخداخرقه ٔ ولایت . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ وِ ی َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) رجوع به «خرقه در نزد صوفیان » ذیل «خرقه » شود.
خرقه ٔ خزلغتنامه دهخداخرقه ٔ خز. [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِخ َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) رجوع به «خرقه » شود.
خرقانه ٔ علیالغتنامه دهخداخرقانه ٔ علیا. [ خ َ رَ ن َ ی ِ ع ُل ْ ] (اِخ ) نام رودی بوده است ببخارا. (از تاریخ بخارای نرشخی ص 39).
خرقه ٔ ارادتلغتنامه دهخداخرقه ٔ ارادت . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ اِ دَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) رجوع به «خرقه در نزد صوفیان » ذیل «خرقه » شود.
خرقه ٔ ازرقلغتنامه دهخداخرقه ٔ ازرق . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ اَ رَ ] (ترکیب وصفی ،اِ مرکب ) خرقه ٔ کبودرنگ که صوفیان بر تن می کردند.
احمدلغتنامه دهخدااحمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) ابن ابی بکربن محمد معروف به ابن رداد قرشی صوفی تمیمی زبیدی شافعی مکنی به ابوالعباس و ملقب به شهاب الدین . او راست : موجبات الرحمة و عزائ
واسطیلغتنامه دهخداواسطی . [ س ِ ] (اِخ ) تقی الدین بن عبدالمحسن الواسطی مکنی به ابوالفرج الانصاری متولد به سال 670 و متوفی به سال 744. او راست تریاق المحبین فی طبقات خرقةالمشایخ
خرقلغتنامه دهخداخرق . [ خ َ ] (ع مص ) آوردن چیزی را. پاره کردن . دریدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) : فانطلقا حتی اذا رکبا فی السفینة
شاهد کردنلغتنامه دهخداشاهد کردن . [ هَِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) شاهد گرفتن . اقامه ٔ شهود برای امری کردن . || در عبارت ذیل از کتاب اسرار التوحید، معنی جشن کردن و طعامهای شاهد ترتیب دادن
همرازلغتنامه دهخداهمراز. [ هََ ] (ص مرکب ) هم راز. محرم اسرار. شخصی که از او هیچ چیز پنهان نکنند. (برهان ). دو تن که رازهای خود را به یکدیگر میگویند : مر این هر دو با رستم نامدار