خوچلغتنامه دهخداخوچ . (اِ) کله سر و فرق مرغان . (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). || تاج خروس یعنی گوشت پاره ای که بر سر خروس است . (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). در فرهنگ اسدی برای ا
خوچاریدنلغتنامه دهخداخوچاریدن . [ دَ ] (مص ) نگاه داشتن . (ناظم الاطباء). || آزردن . رنجیدن . (ناظم الاطباء).
خوچهلغتنامه دهخداخوچه . [ چ َ / چ ِ ] (اِ) گل بستان افروز. خوچ . || تاج خروس . (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). خوچ .
خوچیدنلغتنامه دهخداخوچیدن . [ دَ ] (مص ) چیزی را بد دیدن بواسطه ٔ ضعف چشم . || سخت بودن . || آب دادن . شوخ چشم و سخت چشم بودن . (ناظم الاطباء).
گل خوچهلغتنامه دهخداگل خوچه . [ گ ُ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) جنبانیدن انگشتان در زیر بغل و خاریدن پهلو و کف پای مردم تا به خنده آیند. (برهان ) (آنندراج ). غلغلچ . غلغلک .
خوچهلغتنامه دهخداخوچه . [ چ َ / چ ِ ] (اِ) گل بستان افروز. خوچ . || تاج خروس . (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). خوچ .
خوچاریدنلغتنامه دهخداخوچاریدن . [ دَ ] (مص ) نگاه داشتن . (ناظم الاطباء). || آزردن . رنجیدن . (ناظم الاطباء).
خوچیدنلغتنامه دهخداخوچیدن . [ دَ ] (مص ) چیزی را بد دیدن بواسطه ٔ ضعف چشم . || سخت بودن . || آب دادن . شوخ چشم و سخت چشم بودن . (ناظم الاطباء).
گل خوچهلغتنامه دهخداگل خوچه . [ گ ُ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) جنبانیدن انگشتان در زیر بغل و خاریدن پهلو و کف پای مردم تا به خنده آیند. (برهان ) (آنندراج ). غلغلچ . غلغلک .