خونچهلغتنامه دهخداخونچه . [ حُن ْ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) خوانچه و میز کوچک و سفره ٔ کوچک . || طبق . || غذائی که از مجلس جشن عروسی برای کسی که حاضرنیست فرستاده میشود. (ناظم الاطباء
خوانچه ٔ اسفندلغتنامه دهخداخوانچه ٔ اسفند. [ خوا / خا چ َ / چ ِ ی ِ اِ ف َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) طبق گونه ای که در روی آن از دانه ٔ اسفند نقشها ترتیب دهند و در جهیزهای زنان همراه کنن
خوانچه ٔ بزکلغتنامه دهخداخوانچه ٔ بزک . [ خوا / خا چ َ / چ ِ ی ِ ب َ زَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خوانچه ٔ آرایش است و آن خوانچه ای است که زنان اسباب آرایش و زیور خود را در آن نهند عمو
خوکچه ٔ هندیلغتنامه دهخداخوکچه ٔ هندی . [ چ َ / چ ِ ی ِ هَِ ] (ترکیب وصفی ،اِ مرکب ) جانوری کوچک که بشکل خوک است و در آزمایشگاههای پزشکی روی آن تجربیات طبی می کنند. خوک هندی .
خنچهلغتنامه دهخداخنچه . [ خ ُ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) خونچه . رجوع به خونچه شود. || (اِ) خنجه و آن آوازی است که بوقت جماع از بینی مرد آید.
سفرهلغتنامه دهخداسفره . [ س ُ رَ / رِ ] (اِ) گنابادی «سفره » گیلکی «سوفره »؛ پارچه گسترده که بر آن خوردنی و نوشیدنی نهند، دستارخوان . (از حاشیه ٔ برهان قاطعچ معین ). دستارخوان .
خوانچه ٔ اسفندلغتنامه دهخداخوانچه ٔ اسفند. [ خوا / خا چ َ / چ ِ ی ِ اِ ف َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) طبق گونه ای که در روی آن از دانه ٔ اسفند نقشها ترتیب دهند و در جهیزهای زنان همراه کنن