خوشدستلغتنامه دهخداخوشدست . [ خوَش ْ / خُش ْ دَ ] (ص مرکب ) خوش پنجه . خوش نواز. آنکه نیکو نوازد. موسیقی نواز خوب : به رسم رفته چو رامشگران و خوش دستان یکی بساخت کمانچه یکی نواخت
خوشدستانلغتنامه دهخداخوشدستان . [ خوَش ْ / خُش ْ دَ ] (ص مرکب ) با دستان و نوای خوش : سوزنی در باغ مدح میر عالم زین دین بلبل خوش لحن و خوش دستان و شیرین نغمتی .سوزنی .
خودستایی کردنفرهنگ مترادف و متضاد۱. رجز خواندن، لاف زدن، رجزخوانی کردن، خود را ستودن، خودنمایی کردن، از خود تعریف کردن ۲. کبر ورزیدن، تبختر فروختن
خوشدستانلغتنامه دهخداخوشدستان . [ خوَش ْ / خُش ْ دَ ] (ص مرکب ) با دستان و نوای خوش : سوزنی در باغ مدح میر عالم زین دین بلبل خوش لحن و خوش دستان و شیرین نغمتی .سوزنی .