خوستهلغتنامه دهخداخوسته . [ خوَس ْ / خُس ْ ت َ / ت ِ ] (ص ) کنده . برکنده . (ناظم الاطباء) (برهان قاطع). || گندیده .بوگرفته . (ناظم الاطباء). || آکنده باشد یعنی درهم جسته . (صحاح
خجسته ٔ اصفهانیلغتنامه دهخداخجسته ٔ اصفهانی . [ خ ُ ج َ ت َی ِ اِ ف َ ] (اِخ ) وی میرزا محمد شاعر مستوفی متوفی بسال 1190 هَ . ق . است مدفن او صحن امامزاده احمد جنب مسجد شاه اصفهان می باشد.
خجسته ٔ سرخسیلغتنامه دهخداخجسته ٔ سرخسی . [ خ ُ ج َ ت َ ی ِ س َ رَ ] (اِخ ) وی یکی از شاعران قرن چهارم و دوره ٔ سامانیان بوده زیرا که اشعار وی در فرهنگ اسدی آمده است و در تذکره ها نامی ا
خجسته ٔ کاشانیلغتنامه دهخداخجسته ٔ کاشانی . [ خ ُ ج َ ت َ ی ِ ] (اِخ ) نام یکی از شعرای دوره ٔ قاجارهاست و اینکه شرح حال او بقلم رضاقلی خان هدایت : اسمش میرزامحمدخان فرزند ارجمند محمد حسی
خواسته ٔ گرانمایهلغتنامه دهخداخواسته ٔ گرانمایه . [ خوا / خا ت َ /ت ِ ی ِ گ ِ ی َ / ی ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) مالی که مورد رغبت است . مال نفیس . رغیبه . (یادداشت مؤلف ).
خجستهفرهنگ مترادف و متضاد۱. باشگون، شگوندار ≠ بداختر، شوم، نامبارک، نحس، گجسته ۲. سعد، فرخ، فرخنده، مبارک، متبرک، مسعود، میمون، همایون ≠ نامبارک، گجسته ۳. خوش، نیک ≠ بد، نکوهیده، ۴. خوش
گپهلغتنامه دهخداگپه . [ گ ُپ ْ پ َ / پ ِ ] (اِ) قوبا ادرفن . نام علتی است که در پوست بدن آدمی بهم میرسد : ای از گپه ها ره خلاصی جسته خوسته تن خویش را ز علت رسته از خردل و خل ضم
پای خوشهلغتنامه دهخداپای خوشه . [ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ) (از پای و خوشه که از خوشیدن بمعنی خشکیدن است ) زمین که از بسیاری آمد شد مردمان سخت و صلب شده باشد. رشیدی در ذیل پای خوش و پای