خورنهلغتنامه دهخداخورنه . [ خ َ وَ ن َ ] (اِخ ) خورنق که کوشک بهرام است . (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). رجوع به ایران در زمان ساسانیان ص 15 و 92 شود.
خورنهلغتنامه دهخداخورنه . [ خُرْ ن ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش سنجابی شهرستان کرمانشاه ، واقع در شمال خاوری کوزران و خاور باوان سردار. آب آن از چشمه و محصول آن غلات و حبوبات و چغند
خورده ٔ ادیملغتنامه دهخداخورده ٔ ادیم . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ی ِ اَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) باقیمانده ٔ سفره . (یادداشت بخط مؤلف ).
خورده ادیملغتنامه دهخداخورده ادیم . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ اَ ] (اِ مرکب ) مازویی که در دباغت چرم بکار می برند. (ناظم الاطباء).
خوردهامگویش اصفهانی تکیه ای: bemxarda طاری: bemxârda طامه ای: bomxârde طرقی: bemxârda کشه ای: bemxârda نطنزی: bamxârda
خورنقلغتنامه دهخداخورنق . [ خ َ وَ ن َ ] (اِخ ) معرب خورنه . محلی در یک میلی شرقی نجف در عراق عرب که بسبب قصری که نعمان بن امروءالقیس (از ملوک لخم ) برای یزدگرد اول ساسانی ساخت ،
فرلغتنامه دهخدافر. [ ف َ / ف َرر ] (اِ) شأن و شوکت و رفعت و شکوه . (برهان ) : سری بی تن و پهن گشته به گرزنه شان رنگ ماند و نه فر و نه برز. ابوشکور بلخی .به فر و هیبت شمشیر تو
خورلغتنامه دهخداخور. [ خوَرْ / خُرْ ] (اِ) هور. خورشید. آفتاب . مهر. شارق . شمس . ذُکاء. بیضا. بوح . یوح . عجوز. تبیراء. غزاله . لولاهه . ابوقابوس . حورجاریه . اختران شاه . لیو
خورده ٔ ادیملغتنامه دهخداخورده ٔ ادیم . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ی ِ اَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) باقیمانده ٔ سفره . (یادداشت بخط مؤلف ).
خورده ادیملغتنامه دهخداخورده ادیم . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ اَ ] (اِ مرکب ) مازویی که در دباغت چرم بکار می برند. (ناظم الاطباء).