خوردهلغتنامه دهخداخورده . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ] (ن مف ) هر چیز مأکول و از گلو فروبرده شده و متأکل شده . (ناظم الاطباء). طعام . غذا. خوراک : خو مبر از خورد بیکبارگی خورده نگه
خورده ٔ ادیملغتنامه دهخداخورده ٔ ادیم . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ی ِ اَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) باقیمانده ٔ سفره . (یادداشت بخط مؤلف ).
خورده ادیملغتنامه دهخداخورده ادیم . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ اَ ] (اِ مرکب ) مازویی که در دباغت چرم بکار می برند. (ناظم الاطباء).
خوردهامگویش اصفهانی تکیه ای: bemxarda طاری: bemxârda طامه ای: bomxârde طرقی: bemxârda کشه ای: bemxârda نطنزی: bamxârda
خوردهایگویش اصفهانی تکیه ای: bedxarda طاری: bedxârda طامه ای: bodxârde طرقی: bedxârda کشه ای: bedxârda نطنزی: badxârda
خوردهایمگویش اصفهانی تکیه ای: bemunxarda طاری: bemunxârda طامه ای: bomunxârde طرقی: bemunxârda کشه ای: bemunxârda نطنزی: bamu(n)xârda
خورده ٔ ادیملغتنامه دهخداخورده ٔ ادیم . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ی ِ اَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) باقیمانده ٔ سفره . (یادداشت بخط مؤلف ).
خورده ادیملغتنامه دهخداخورده ادیم . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ اَ ] (اِ مرکب ) مازویی که در دباغت چرم بکار می برند. (ناظم الاطباء).
مَّأْکُولٍفرهنگ واژگان قرآنخورده شده (عصف ماکول به معناي برگ زراعتي ، مثل گندم است که دانههايش را خورده باشند ، و نيز به معناي پوست زراعتي است مانند غلاف نخود و لوبيا ، که دانهاش را خورد