خوردلغتنامه دهخداخورد. [ خوَرْدْ / خُرْد ] (مص مرخم ، اِمص ) خرج . مقابل دخل . نفقه . هزینه . (یادداشت مؤلف ) : برِ او شد آنکس که درویش بودوگر خوردش از کوشش خویش بود. فردوسی .م
خوردگویش خلخالاَسکِستانی: bardəš دِروی: bard.əš شالی: bard.əše کَجَلی: ba.hard.əš کَرنَقی: bə.xoardəše کَرینی: boxoardəše کُلوری: bard.əš گیلَوانی: bârd.əše لِردی: bə.xard.əš
خوردگویش خلخالاَسکِستانی: bardəš دِروی: b.ard.əš شالی: bardəš کَجَلی: ba.hard.eš کَرنَقی: bəwoardəše کَرینی: bəxoardəšə کُلوری: bardəš گیلَوانی: bârdəš لِردی: bəxardəšə
خوردگویش کرمانشاهکلهری: xwârd گورانی: xwârd سنجابی: xwârd کولیایی: axwârd زنگنهای: xwârd جلالوندی: hoârd زولهای: hoârd کاکاوندی: hoârd هوزمانوندی: hoârd
خوردگویش کرمانشاهکلهری: xwârd گورانی: xwârd سنجابی: xwârd کولیایی: axwârd زنگنهای: xwârd جلالوندی: hoard/ wârd زولهای: wârd کاکاوندی: hoard/ wârd هوزمانوندی: hoard/ wârd
خورد خائیدنلغتنامه دهخداخورد خائیدن . [ خوَرْدْ / خُرْدْ دَ ] (مص مرکب ) خوردنی خوردن . || خوردنی خورانیدن . (یادداشت مؤلف ).- بلب خورد خائیدن کسی را ؛ خوردنی خورانیدن کسی را : مهرگان