خنقلغتنامه دهخداخنق . [ خ َ ن ِ ] (ع ص ) خفه کرده شده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (لسان العرب ).
خنقلغتنامه دهخداخنق . [ خ َ ن ِ ] (ع مص ) خفه کردن . خَنق . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خنقلغتنامه دهخداخنق .[ خ ُ ن ُ ] (ع اِ) فرجه های تنگ و درزها و رخنه های خرد. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خنقلغتنامه دهخداخنق . [ خ َ ] (ع مص ) خفه کردن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). خَنِق . رجوع به خَنِق شود.
خبه کردنلغتنامه دهخداخبه کردن . [ خ َ ب َ / ب ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) خفه کردن . تذریع. جرض زَنا. خنق . ذَبح . سَأت . سأب . سَأد. ظات . زَعط. ضُفد. (از منتهی الارب ) : سلطان را رشت
اعشی تغلبلغتنامه دهخدااعشی تغلب .[ اَ شا ت َ ل ِ ] (اِخ ) شاعر معروف عرب در عصر اموی موسوم به ربیعةبن یحیی بن معاویة. بیت زیر از اوست :اذا حلت معاویةبن عمروعلی الاطواء خنقت الکلابا.
ذننلغتنامه دهخداذنن . [ ذِ ن ُ ] (اِخ )قیسیومی . فیلسوف یونانی از مردم قبرس تلمیذ کراتس کلبی و مگاریک استیلپون و خنقراطیس . وی در حدود سال 308 ق . م . میزیست و طریقه ٔ رواقی را
سحطلغتنامه دهخداسحط. [ س َ ] (ع مص ) گلو بریدن بشتاب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): سحطه و شحطه ؛ ای ذبحه او خنقه . (نشوء اللغة ص 20). || گلو گرفتن طعام کسی را. (منتهی الارب