خندریسلغتنامه دهخداخندریس . [ خ َ دَ ] (ع اِ) می کهنه . شراب کهنه . (از منتهی الارب )(از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ج ، خنادر. || گندم کهنه . (منتهی الارب ). منه : حنطة خندریس
خندروسلغتنامه دهخداخندروس . [ خ َ دَ ] (اِ) ذرت . ذرت مکه . || گندم مکه . (ناظم الاطباء). خالاون . حنطه ٔ رومی . سلت .(یادداشت بخط مؤلف ) : جان گوید گندم رومی بود و در لغت عرب سل
خندریلیلغتنامه دهخداخندریلی . [ خ َ دَ ] (اِ) نوعی از کاسنی بری . (ناظم الاطباء). گیاهی است دشتی با برگی خاردار و دندانه دار و گلی زرد و طعمی تلخ مایل به گسی ببالای بدستی و کمتر و
خندلیسلغتنامه دهخداخندلیس . [ خ َ دَ ] (ع ص ، اِ) شتر ماده ٔ فربه سست گوشت . خندلس . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد) (نشوءاللغة).
خنادرلغتنامه دهخداخنادر. [ خ َ دِ ] (ع اِ) ج ، خندریس . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
حاسلغتنامه دهخداحاس . (اِخ ) موضعی است در سرزمین معرة. ابن ابی حصینة گوید:و زمان لهو بالمعرّة مونق بشیاتها و بجانبی هرماسهاایام قلت لذی المودّة سقّنی من خندریس حناکها او حاسها.
اسماعیللغتنامه دهخدااسماعیل . [ اِ ](اِخ ) اشرف پادشاه یمن . فیروزآبادی مؤلف قاموس المحیط در رمضان سال 796 هَ . ق . وارد زبید یمن گردید و در آنجا مورد عنایت اسماعیل مشهور به اشرف
ابوالمعالیلغتنامه دهخداابوالمعالی . [ اَ بُل ْ م َ ] (اِخ ) سعدبن علی بن القاسم الانصاری الخطیری ثم البغدادی معروف بورّاق . دلال الکتب . ادیب و فاضل و شاعری رقیق الشعر است و او را مصن
فیروزآبادیلغتنامه دهخدافیروزآبادی . (اِخ ) محمدبن یعقوب بن ابراهیم بن عمر فیروزآبادی . از ائمه ٔ لغت و ادب . در یکی از توابع شیراز بنام فیروزآباد متولد شد و سپس به عراق و شام و روم و