خنجللغتنامه دهخداخنجل . [ خ ِ ج ِ ] (ع ص ) زن دفزک بی شرم . || زن گول . احمق . || زن بدزبان . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خنجلکلغتنامه دهخداخنجلک . [ خ َ ج ُ ل َ ] (اِ) نشگون . || بشکنج در اصطلاح مردمان گناباد و کاخک . (یادداشت بخط مؤلف ).
خنجلةلغتنامه دهخداخنجلة. [ خ َ ج َ ل َ ] (ع مص ) ازدواج کردن مر زن خنجل را. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خنجلةلغتنامه دهخداخنجلة. [ خ َ ج َ ل َ ] (ع مص ) ازدواج کردن مر زن خنجل را. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خنجلکلغتنامه دهخداخنجلک . [ خ َ ج ُ ل َ ] (اِ) نشگون . || بشکنج در اصطلاح مردمان گناباد و کاخک . (یادداشت بخط مؤلف ).
اشکنجلغتنامه دهخدااشکنج .[ اِ ک ُ ] (اِ) گرفتن عضوی باشد به سر دو ناخن چنانکه آن عضو بدرد آید. (برهان ) (انجمن آرای ناصری ). همان شکنج است و آن گرفتن عضوی باشد به سر دو ناخن چنان