خنافلغتنامه دهخداخناف . [ خ ِ ] (ع مص ) پیچیدن بینی شتر را. منه : خنف البعیر. || سست شدن رسغ شتر. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). یقال : خنف البعیر اذا سار فقل
خنافگانلغتنامه دهخداخنافگان . [ خ َ ف ِ ] (اِخ ) نام دیگر خنیفقان : خنیفقان دیهی بزرگ است ... و آن را به پارسی خنافگان خوانند. (فارسنامه ٔ ابن بلخی ص 134).
خنافجلغتنامه دهخداخنافج . [ خ ُ ف ِ ] (ع ص ) بسیارگوشت . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). || کودک فربه . (یادداشت بخط مؤلف ).
خنافرهلغتنامه دهخداخنافره . [ خ َ ف ِ رَ ] (اِخ ) عشیره ای از طائفه ٔ بنی کعب خوزستان . (از فرهنگ جغرافیای سیاسی کیهان ص 90).
خنافگانلغتنامه دهخداخنافگان . [ خ َ ف ِ ] (اِخ ) نام دیگر خنیفقان : خنیفقان دیهی بزرگ است ... و آن را به پارسی خنافگان خوانند. (فارسنامه ٔ ابن بلخی ص 134).
خنافجلغتنامه دهخداخنافج . [ خ ُ ف ِ ] (ع ص ) بسیارگوشت . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). || کودک فربه . (یادداشت بخط مؤلف ).
خنافرهلغتنامه دهخداخنافره . [ خ َ ف ِ رَ ] (اِخ ) عشیره ای از طائفه ٔ بنی کعب خوزستان . (از فرهنگ جغرافیای سیاسی کیهان ص 90).