خمارکلغتنامه دهخداخمارک . [ خ ُ رَ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان سجاس رود بخش قیدار شهرستان زنجان . دارای 404 تن سکنه . آب آن از چشمه و محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و قالیچه و گ
خمارکشلغتنامه دهخداخمارکش . [ خ ُ ک َ / ک ِ ](نف مرکب ) متحمل خماری . آنکه خمار است : سلام کردم و بامن بروی خندان گفت که ای خمارکش مفلس شراب زده .حافظ.
خمارکشفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= خُمار: ◻︎ سلام کردم و با من به روی خندان گفت / که ای خمارکش مفلس شرابزده (حافظ: ۸۴۲).
خارکلغتنامه دهخداخارک . (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان تمین بخش میرجاوه شهرستان زاهدان واقع در 44 هزارگزی جنوب باختری میرجاوه و 18 هزارگزی راه فرعی میرجاوه بخاش میباشد سکنه آنجا
خارکلغتنامه دهخداخارک . [ رَ ] (اِ مصغر) تصغیر خار است . (برهان قاطع)(آنندراج ) (انجمن آرای ناصری ). خارخرد : آدمی را که خارکی درپای نرود طرفه جانور باشد.سعدی .
خارکلغتنامه دهخداخارک . [ رَ ] (اِ) نوعی از خرما میباشد. (آنندراج ) (انجمن آرای ناصری ) (برهان قاطع). خرما خارک . خرما خَرَک . بُسر. (مهذب الاسماء). غوره ٔ خرما. خرمای نرسیده (م
خمارکشلغتنامه دهخداخمارکش . [ خ ُ ک َ / ک ِ ](نف مرکب ) متحمل خماری . آنکه خمار است : سلام کردم و بامن بروی خندان گفت که ای خمارکش مفلس شراب زده .حافظ.
خمارکشفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= خُمار: ◻︎ سلام کردم و با من به روی خندان گفت / که ای خمارکش مفلس شرابزده (حافظ: ۸۴۲).
شراب زدهلغتنامه دهخداشراب زده . [ش َ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) مخمور. خمار. می زده . کسی که بسیاری شراب خوردن او را گزیده باشد نه آنکه شراب زده یعنی پیمانه زده . (از انجمن آرا). سیر
مفلسلغتنامه دهخدامفلس . [ م ُ ل ِ ] (ع ص ) محتاج . درویش . تهیدست . (از آنندراج ). کسی که فلس و پشیزی نداشته باشد. درویش . تنگدست . بی چیز. بینوا. (از ناظم الاطباء). آنکه وی را
خارکلغتنامه دهخداخارک . (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان تمین بخش میرجاوه شهرستان زاهدان واقع در 44 هزارگزی جنوب باختری میرجاوه و 18 هزارگزی راه فرعی میرجاوه بخاش میباشد سکنه آنجا