خلساءلغتنامه دهخداخلساء. [ خ َ ] (ع ص ) زن سپیدی که سپیدی آن بسیاهی آمیخته باشد. ج ، خُلْس . یقال : امراة خلساء.
خلصاءلغتنامه دهخداخلصاء. [ خ َ ] (ع اِ) محلی در بیابان که در آنجا چشمه ای یافت شود. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خلصاءلغتنامه دهخداخلصاء. [خ َ ] (اِخ ) شهر معروفیست در دهنا. بعضی گفته اند نام زمینی است واقع در بادیه در حجاز و در آنجا چشمه ٔ آبی متعلق به عباوة یافت میشود. (از معجم البلدان ).
خرساءلغتنامه دهخداخرساء. [ خ َ ] (ع ص ، اِ) مؤنث اخرس ، یعنی زن گنگ . (از مهذب الاسماء) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از منتهی الارب ). || بلا. سختی زمانه . (از منتهی الارب
خلسلغتنامه دهخداخلس . [ خ ُ ](ع ص ، اِ) زنان سپیدی که سپیدی آنها بسیاهی آمیخته باشد. ج ِ خلساء. (منتهی الارب ). یقال : هن نساء خلس .
مخصوفةلغتنامه دهخدامخصوفة. [ م َ ف َ ] (ع ص ) سماء مخصوفة؛ آسمان املس کهنه یا دورنگ که در آن سیاهی و سپیدی باشد. (منتهی الارب ). سماء مخصوفة؛ آسمان املس و یا آسمان دورنگ که در آن