خفاشلغتنامه دهخداخفاش . [ خ ُف ْ فا ] (ع اِ) شب پره . وطواط. موش کور. مرغ عیسی . شب باره . شب باز. شب بازه ، شب پرک . شب بوزه . شب یازه . شبینه . شیوز. شب کور. شیرمرغ . شیرزج .
خفاشفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهجانور پستانداری با پوزۀ باریک، گوشهای برجسته، دندانهای بسیارتیز، و قوۀ بینایی ضعیف که دستوپایش با پردۀ نازکی به هم متصل شده و به شکل بال درآمده است که با آن
خفاشگویش خلخالاَسکِستانی: šappara دِروی: šappara شالی: šappara کَجَلی: šappara کَرنَقی: šappara کَرینی: šapparra کُلوری: šavpara گیلَوانی: šappara لِردی: šabpara
خفاش بینیبرگهایانRhinolophidaeواژههای مصوب فرهنگستانتیرهای از راستۀ خفاشسانان که پوست ناحیۀ بینی آنها در اطراف سوراخهای بینی گسترش یافته است
خفاش دمآزاد اروپاییTadarida teniotisواژههای مصوب فرهنگستانگونهای از تیرۀ خفاشدمآزادیان و راستۀ خفاشسانان که بالهایی بسیار بلند و باریک دارد و صورت آن شبیه به سگ بولداگ است و رنگ آن از قهوهای مایل به قرمز تا تقری