خفاجهلغتنامه دهخداخفاجه . [ خ َ ج َ ] (اِخ ) طایفه ای از عربان راه زن و قطاع الطریق . (از غیاث اللغات ) (ناظم الاطباء). در آنندراج آمده است که این طایفه از بنی عامرند : از خفاجه
ابن خفاجهلغتنامه دهخداابن خفاجه . [ اِ ن ُ خ َ ج َ ] (اِخ ) ابواسحاق ابراهیم بن ابی الفتح بن عبداﷲ اندلسی شاعر (450-533هَ .ق .). ولادتش در جزیره ٔ شقر نزدیک بلنسیه بوده و در همانجا د
خواجه ٔ روز جزاءلغتنامه دهخداخواجه ٔ روز جزاء. [ خوا / خا ج َ / ج ِ ی ِ زِج َ ] (اِخ ) لقب رسول اکرم (ص ). خواجه ٔ کائنات . خواجه ٔ دوسرا. خواجه ٔ روز قیامت . (یادداشت بخط مؤلف ).
خواجه ٔ سپهرلغتنامه دهخداخواجه ٔ سپهر. [ خوا / خا ج َ / ج ِ ی ِ س ِ پ ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خواجه ٔ زر. کنایه از آفتاب بود. (از انجمن آرای ناصری ).
خواجه ٔ اخترانلغتنامه دهخداخواجه ٔ اختران . [ خوا/ خا ج َ / ج ِ ی ِ اَ ت َ ] (اِخ ) کنایه از ستاره ٔ مشتری است . (برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) : خواجه ٔ اختران غلام تو شد.(از آنندراج ).
خواجه ٔ جهانلغتنامه دهخداخواجه ٔ جهان . [ خوا / خا ج َ / ج ِ ی ِ ج َ ] (اِخ ) لقب محمودبن محمد گیلانی ، معروف به نجم الدین گیلانی است .او راست : کتاب ریاض الانشاد. (یادداشت بخط مؤلف ).
ابن خفاجهلغتنامه دهخداابن خفاجه . [ اِ ن ُ خ َ ج َ ] (اِخ ) ابواسحاق ابراهیم بن ابی الفتح بن عبداﷲ اندلسی شاعر (450-533هَ .ق .). ولادتش در جزیره ٔ شقر نزدیک بلنسیه بوده و در همانجا د
اغلبلغتنامه دهخدااغلب . [ اَ ل َ ] (اِخ ) ابن سالم بن عقال بن خفاجه تمیمی از شجاعان و پیشوایان و جد سلسله ٔ بنواغلب از ملوک افریقا بود. وی از همدستان ابومسلم خراسانی بود و در قی
خفاجیلغتنامه دهخداخفاجی . [ خ َ جی ی ] (ع ص نسبی ) انتساب به خفاجه که نام زنی است . (از انساب سمعانی ).
خفاچهلغتنامه دهخداخفاچه . [ ج َ چ َ ] (اِخ ) نام دیگر طایفه ٔ خفاجه . رجوع به برهان قاطع و خفاجه در این لغت نامه شود : نز سموم آسیب و نز باران بخیلی یافته نز خفاچه بیم و نز عربیه
ذوالقرحلغتنامه دهخداذوالقرح . [ ذُل ْ ق َ ] (اِخ ) لقب کعب بن خفاجه که بر تن اثر خستگی کاردی داشت . (منتهی الارب ) (المرصع). و قیل معویةابن الکلبی . (از حاشیه ٔ المرصع خطی ).