خصیملغتنامه دهخداخصیم . [ خ َ ] (ع ص ) خصومت کننده . دشمن . ج ، خصماء، خصمان . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ستیزه گر. پیکارکش . (یادداشت بخط مؤلف ) : خلق ا
خثیملغتنامه دهخداخثیم . [ خ َ ] (ع ص ، اِ) فرج زن که بلند و درشت باشد. (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ).
خصماءلغتنامه دهخداخصماء. [ خ ُ ص َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ خصیم . (منتهی الارب ) (دهار) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد) : دهان گشاده ز سوفار تیر و از پیکان بکینه بر
خصمانلغتنامه دهخداخصمان . [ خ ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ خصیم . (از منتهی الارب ) (از دهار) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
پیکارکشلغتنامه دهخداپیکارکش . [ پ َ / پ ِ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) پیکارکشنده . جدلی . که پیکار کشد. خصیم . (مهذب الاسماء).