خسروانیلغتنامه دهخداخسروانی . [ خ ُ رَ / رُ ] (اِ) نام لحنی است از مصنفات باربد و آن نثری بوده است مسجع مشتمل بر دعای خسرو و مطلقاً نظم در آن بکار نرفته و این لحن داخل سی لحن مشهور
خسروانیلغتنامه دهخداخسروانی . [ خ ُ رَ / رُ ] (اِخ ) طیب بن محمد مکنی به ابوطاهر از شاعران خراسان به زمان آل سامان بوده و به سال 342 هَ . ق . وفات یافته است حکیم ابوالقاسم فردوسی ب
خسروانیفرهنگ انتشارات معین(خُ رَ) 1 - (ص نسب .) شاهانه . 2 - (اِ.) نوعی سرود به نثر مسجع که گویند باربد در مجلس خسروپرویز می خواند. 3 - دینار شاهانه .
خسروانیهلغتنامه دهخداخسروانیه . [ خ ُ رَ / رُ نی ی َ ] (اِ) نام یک نوع پولی بوده است که از زر می ساخته اند. (نقود ص 67).
نوای خسروانیلغتنامه دهخدانوای خسروانی . [ ن َ ی ِ خ ُ رَ / رُ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) نوای خسروان . نوای خسروانه . (از رشیدی ). نوعی از نواست که باربد جهرمی در مجلس خسروپرویز اختراع ک
خسرگانیلغتنامه دهخداخسرگانی . [ خ ُ س ُ رَ / رِ ] (حامص ) ختون . (از منتهی الارب ). مُصاهَرَت . (از منتهی الارب ).
خسروآئینلغتنامه دهخداخسروآئین . [ خ ُ رَ / رُو ] (ص مرکب ) به آئین شاهان . بطرز پادشاهان . بطریق ملکان : پسر زاد از این دختران اردوان یکی خسروآئین روشن روان . فردوسی . || (ق مرکب )
خسروانیهلغتنامه دهخداخسروانیه . [ خ ُ رَ / رُ نی ی َ ] (اِ) نام یک نوع پولی بوده است که از زر می ساخته اند. (نقود ص 67).
نوای خسروانیلغتنامه دهخدانوای خسروانی . [ ن َ ی ِ خ ُ رَ / رُ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) نوای خسروان . نوای خسروانه . (از رشیدی ). نوعی از نواست که باربد جهرمی در مجلس خسروپرویز اختراع ک
ابوطاهرلغتنامه دهخداابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) خسروانی . یکی از اماثل ِ شعرای آل سامان و معاصر رودکی . وفات او پس از بوالمثل وشاکر جلاب بوده است چنانکه از این بیت او برمی آید:همی ح
طیبلغتنامه دهخداطیب . [ طَی ْ ی ِ ] (اِخ ) ابن محمد الخسروانی ، کنیت وی ابوطاهر است . عوفی در تذکره ٔ خویش آورده است : خسروانی نوای ثنای او راه انقطاع اسم زدی و مخدرات خاطر او
اسمارلغتنامه دهخدااسمار. [ اِ ] (اِ) دوائی است که آنرا مورْد گویند و بعربی آس خوانند.بهترین آن خسروانی است . (برهان ) (انجمن آرای ناصری ). درخت مورْد. (مؤید الفضلاء). آس بری است