خستگیلغتنامه دهخداخستگی . [ خ َ ت َ / ت ِ ] (حامص ، اِ) جراحت . ریش . (ناظم الاطباء). قَرح . (مهذب الاسماء). کلم . جرح . (یادداشت بخط مؤلف ) : بدان خستگی باز جنگ آمدندگرازان بسا
خستگیفرهنگ فارسی طیفیمقوله: عمل داوطلبانه خستگی، فرسودگی، کوفتگی، ماندگی، درماندگی زحمت بیحسی فیزیکی هنوهن، نفسنفس، تنفس غش، ضعف، ناتوانی
خستگی گرفتنلغتنامه دهخداخستگی گرفتن . [ خ َ ت َ / ت ِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) ماندگی گرفتن . ماندگی دور کردن . (یادداشت بخط مؤلف ).
خستگی ناپذیرلغتنامه دهخداخستگی ناپذیر. [ خ َ ت َ / ت ِ پ َ ] (نف مرکب مرخم ) کنایه از تعطیل برندار. پی گیر. مداوم . دائم . چون : مبارزه ٔ خستگی ناپذیر با بی سوادی . (یادداشت بخط مؤلف )