خسبلغتنامه دهخداخسب . [ خ ُ ] (اِخ ) شهری است [ بخراسان ] بر کرانه ٔ بیابان و آب ایشان از کاریز است و خواسته ٔ مردمان بیشترین چهارپای است . (حدود العالم ).
خسبلغتنامه دهخداخسب . [ خ ُ ] (نف ) خوابنده : فرشته صفت مردم هوشیارنه بسیار خسب است و بسیارخوار. سعدی (صاحبیه ).- روز خسب ؛ روز خواب .
خصبلغتنامه دهخداخصب . [ خ َ ] (ع اِ) شکوفه ٔ خرما. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). || خرمابن . || خرمابن بسیار بار. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان ا
خصبلغتنامه دهخداخصب . [ خ ِ ] (ع مص ) فراخ سال و فراخ حال گردیدن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). || (اِمص ) فراوانی . (یادداشت بخط مؤلف )
خصبلغتنامه دهخداخصب . [ خ ُ ] (اِ) جانب . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ج ، اَخصاب . || ماری است سپید و کوهی . (منتهی الارب ).
خسبیدنلغتنامه دهخداخسبیدن . [ خ ُ دَ ] (مص ) غنودن . خسپیدن : از این پس تو ایمن مخسب از بدی که پاداش پیش آیدت ایزدی . فردوسی .شب تیره بلبل نخسبد همی گل از باد و باران بچسبد همی .
خسبانلغتنامه دهخداخسبان . [ خ ُ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان وسط بخش طالقان شهرستان قزوین ، واقع در سه هزارگزی شمال خاوری شهرک . کوهستانی ، سردسیر. آب آن از چشمه و رودخانه ٔ جرنیا
خسباندنلغتنامه دهخداخسباندن . [ خ ُ دَ ] (مص ) خوابانیدن . خسبانیدن . (یادداشت بخط مؤلف ) : بخسبانم ترا من می خورم ناب که من سرمست خوش باشم تو در خواب . نظامی .بخفت و بخفتن بخسبان
خسبانیدنلغتنامه دهخداخسبانیدن . [ خ ُ دَ ] (مص ) خسپانیدن . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به خسپانیدن شود.
خسبکلغتنامه دهخداخسبک . [ خ ُ ب َ ](اِخ ) دهی است از دهستان چهاردانگه بخش هوراند شهرستان اهر، واقع در 23 هزارگزی شمال خاوری هوراند و 43هزارگزی شوسه ٔ اهر کلیبر. کوهستانی ، معتدل