خروشندهلغتنامه دهخداخروشنده . [ خ ُ ش َ دَ / دِ ] (نف ) آنکه می خروشد : غم عاشقی ناچشیده ولیکن خروشنده چون عاشق ازناتوانی . فرخی .هَلِع؛ خروشنده از ناشکیبایی . (منتهی الارب ).
خراشندهلغتنامه دهخداخراشنده . [ خ َ ش َ دَ / دِ ] (نف ) ایجاد خراش کننده . آنکه بخراشد. آنکه ایجاد خراش کند.
ضاجلغتنامه دهخداضاج . [ ضاج ج ] (ع ص ) خروشنده و کسی که آواز بلند کند، و فی الحدیث : عبروا ضاجین ؛ ای رافعین اصواتهم بالتلبیة. (منتهی الارب ). || (مص ) بانگ کردن . || دلتنگی نم
هالعلغتنامه دهخداهالع. [ ل ِ ] (ع ص ) مرد خروشنده از ناشکیبائی . نیک ناشکیبا. فی الحدیث : من شر ما اوتی العبد شح هالع و جبن خالع؛ ای شح یجزع فیه العبد و یحزن .(منتهی الارب ) (نا