خرفیشلغتنامه دهخداخرفیش . [ خ ِ ف َ ] (ع اِ) خرت و پرت . اثاث البیت بی قیمت . اثاث بیمصرف خانه . (از دزی ج 1 ص 364). || در بازی کارت ، بی ارزش . (از دزی ج 1 ص 364).
خرفیلغتنامه دهخداخرفی . [ خ َ ] (اِخ ) نام یکی از شاگردان جابربن حیان و کوچه ٔ خرفی در مدینه بدو منسوب است . (از ابن الندیم ).
خرفیلغتنامه دهخداخرفی . [ خ َ رَ فی ی ] (ع ص نسبی ) منسوب به خریف . || میوه ٔ تازه ٔ پائیزمیوه ٔ پائیزی . (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ).