خرامندهلغتنامه دهخداخرامنده . [ خ َ م َ دَ / دِ ] (نف ) کسی که با شوکت و حشمت و ناز و بزرگواری راه می رود و می خرامد. کسی که با زیبایی می خرامد. سیرکننده با ناز. (از ناظم الاطباء)
خراشندهلغتنامه دهخداخراشنده . [ خ َ ش َ دَ / دِ ] (نف ) ایجاد خراش کننده . آنکه بخراشد. آنکه ایجاد خراش کند.
خرامندگیلغتنامه دهخداخرامندگی . [ خ َ م َ دَ / دِ ] (حامص )حالت خرامیدن . عمل خرامنده . (یادداشت بخط مؤلف ).
فیرندهفرهنگ انتشارات معین(رَ دِ) (ص فا.) 1 - خرامنده ، کسی که با ناز و تکبر راه می رود. 2 - مسخره کننده .
خطرلغتنامه دهخداخطر. [ خ َ ] (ع ص ) خرامنده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). || (ع اِ) گله ٔ شتران . ج ، اَخطار. || چهل شتر. ج ، اَخطار. || دویست شتر. (منتهی
فرهلغتنامه دهخدافره . [ ف َ رِه ْ ] (ع ص ) خرامنده . || فیرنده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ج ، فرهون . (اقرب الموارد). رجوع به فَرَه ْ شود.