خذیلغتنامه دهخداخذی . [ خ َ ذا ] (ع مص ) سست و مسترخی گردیدن چیزی . (از ناظم الاطباء). || سست و کوفته گردیدن گوش و از بن کج شدن آن بسوی روی . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) .
خزیلغتنامه دهخداخزی . [ خ َ زا ] (ع مص ) خوار گردیدن ، خِزی . (منتهی الارب ). || رسوا شدن . (ازمنتهی الارب ) (از تاج العروس ). (از اقرب الموارد).
خزیلغتنامه دهخداخزی . [ خ َزْی ْ ] (ع ص ) رسوا. (از غیاث اللغات ) : سخن حجت بر وجه ملامت مشنوتا نمانی به قیامت خزی و خوار و ملیم .ناصرخسرو.
خزیلغتنامه دهخداخزی . [ خ َزْی ْ ] (ع مص ) غلبه کردن بر کسی در خواری . یقال : خازانی فلان مخازاة فخزیته . (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خزیلغتنامه دهخداخزی . [ خ ِزْی ْ ] (ع اِمص ) خواری . (از منتهی الارب ). || رسوائی . (منتهی الارب ) : ملک قدیم و دودمان کریم آل سامان بر باد داد و بدنامی اندوخت که تا ابد عار آن
خذیذلغتنامه دهخداخذیذ. [ خ َ ] (ع مص ) روان شدن زردآب جراحت .(از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ).
خذیعهلغتنامه دهخداخذیعه . [ خ َ ع َ ] (ع اِ) نوعی از طعام که از گوشت ریزه سازند و بفارسی شامی گویند. (از ناظم الاطباء). نوعی از طعام یا گوشت ریزه است شامیان را. (از منتهی الارب )
خذیفهلغتنامه دهخداخذیفه . [ ح َ ف َ ] (اِخ ) نام آبی است کعب بن عبدبن ابی بکربن کلاب . (از معجم البلدان ).
خذیملغتنامه دهخداخذیم . [ خ َ ] (ع ص ) گوش بریده . || مرد مست . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).
خذیذلغتنامه دهخداخذیذ. [ خ َ ] (ع مص ) روان شدن زردآب جراحت .(از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ).
خذیعهلغتنامه دهخداخذیعه . [ خ َ ع َ ] (ع اِ) نوعی از طعام که از گوشت ریزه سازند و بفارسی شامی گویند. (از ناظم الاطباء). نوعی از طعام یا گوشت ریزه است شامیان را. (از منتهی الارب )
خذیفهلغتنامه دهخداخذیفه . [ ح َ ف َ ] (اِخ ) نام آبی است کعب بن عبدبن ابی بکربن کلاب . (از معجم البلدان ).
خذیملغتنامه دهخداخذیم . [ خ َ ] (ع ص ) گوش بریده . || مرد مست . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).