خانوارلغتنامه دهخداخانوار. [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) مجموع مردم یک خانه . افراد یک خانواده که خویشاوندان باشند. چون : این ده دارای صد خانوار است .
خانوارفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. واحد شمارش افرادی که در یک خانه زندگی میکنند و تشکیل خانواده را میدهند.۲. = خانواده
سرپرست خانوارhead of householdواژههای مصوب فرهنگستانشخص تأمینکنندة اصلی نیازهای اساسی خانوار که در جوامع سنتی معمولاً مرد ارشد خانوار است
میانگین اندازة خانوارaverage household sizeواژههای مصوب فرهنگستانمیانگین افراد یک خانوارها متـ . میانگین بُعد خانوار