خالعلغتنامه دهخداخالع. [ ل ِ ] (اِخ ) حسین بن محمدبن جعفربن محمدبن حسین رافقی معروف به خالع.بعضی نسب او را به معاویةبن ابوسفیان میرسانند. وی از بزرگان علم نحو و لغت و ادب عرب بو
خالعلغتنامه دهخداخالع. [ ل ِ ] (ع ص ، اِ) خوشه ٔ خاربرآورده . (ناظم الاطباء). نعت است از خلع که به معنی خار برآوردن خوشه باشد. (منتهی الارب ). رجوع به کلمه ٔ خلع شود. || (اِ) زن
حسین خالعلغتنامه دهخداحسین خالع. [ ح ُ س َ ن ِ ل ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن جعفر لغوی نحوی خالع یا خالعی . شاگرد ابوعلی فارسی و سیرافی بوده در 333 هَ . ق . 945/ م . متولد و 388 هَ . ق . /
حسین خالعلغتنامه دهخداحسین خالع. [ ح ُ س َ ن ِ ل ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن جعفر لغوی نحوی خالع یا خالعی . شاگرد ابوعلی فارسی و سیرافی بوده در 333 هَ . ق . 945/ م . متولد و 388 هَ . ق . /
رافعیلغتنامه دهخدارافعی . [ ف ِ ] (اِخ ) حسین بن محمدبن جعفر. رجوع به حسین خالع در این لغت نامه و ریحانة الادب ج 2 شود.
هالعلغتنامه دهخداهالع. [ ل ِ ] (ع ص ) مرد خروشنده از ناشکیبائی . نیک ناشکیبا. فی الحدیث : من شر ما اوتی العبد شح هالع و جبن خالع؛ ای شح یجزع فیه العبد و یحزن .(منتهی الارب ) (نا