خاشعةلغتنامه دهخداخاشعة. [ ش ِ ع َ ] (ع ص ) زن خشوع کننده . مؤنث خاشع. ج ، خاشعات : ابصارها خاشعة. (قرآن 79 / 9). وجوه یومئذ خاشعة. (قرآن 88 / 2). انک تری الارض خاشعة. (قرآن 41
خاشعةلغتنامه دهخداخاشعة. [ ش ِ ع َ ] (ع ص ) زن خشوع کننده . مؤنث خاشع. ج ، خاشعات : ابصارها خاشعة. (قرآن 79 / 9). وجوه یومئذ خاشعة. (قرآن 88 / 2). انک تری الارض خاشعة. (قرآن 41
ابوریحانلغتنامه دهخداابوریحان . [ اَ رَ ] (اِخ ) بیرونی . محمدبن احمد خوارزمی بیرونی . از اجله ٔ مهندسین و بزرگان علوم ریاضی . او یکی از نوادر دُهاةِ اعصار و نمونه ٔ کامل ذکاء و فطن
حذفلغتنامه دهخداحذف . [ ح َ ] (ع مص ) بیفکندن . افکندن . (دهار) (دستوراللغة). انداختن . (از منتهی الارب ). انداختن و افکندن چیزی را. || حذف از ذنب فرس ؛ گرفتن موی از دم اسپ و ب
ابوالقاسملغتنامه دهخداابوالقاسم . [ اَ بُل ْ س ِ ] (اِخ ) محمد المعتمد علی اﷲبن ابی عمرو عبّاد المعتضد باﷲبن الظافر المؤید باﷲ ابی القاسم محمد قاضی اشبیلیه ابن ابی الولید اسماعیل بن
خُشَّعاًفرهنگ واژگان قرآنخاشعان (جمع خاشع است که مصدر آن کلمه خشوع به معناي تاثر خاصي است در قلب که به دنبال مشاهده عظمت و کبريا در قلب پيدا ميشود ، نظير اين کلمه در اعضاي بدن کلمه خضوع