خاراندنلغتنامه دهخداخاراندن . [ دَ ] (مص ) با نوک ناخنها بسودن تن با کمی سختی آنگاه که در آن خارشی بطبع یا از گزیدن پشه و جز آن پدید آید، حک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (تاج ال
خاراندنگویش خلخالاَسکِستانی: xârnəst.e دِروی: xâr.n.əs.en شالی: xârnəs.an کَجَلی: xârând.an کَرنَقی: kâšəs.an کَرینی: xârənəs.an کُلوری: xârânəs.an گیلَوانی: xârânəsi لِردی: xâr
خاراندنگویش کرمانشاهکلهری: xwerânen گورانی: xwerânen سنجابی: xwerânen کولیایی: xwerânen زنگنهای: xwerânen جلالوندی: xwerânen زولهای: xwerânen کاکاوندی: xwerânen هوزمانوندی: xwerâ
خاراندنفرهنگ انتشارات معین(دَ) (مص م .) = خارانیدن : با سرِ ناخن روی پوست بدن (خود یا دیگری ) را برای برطرف کردن خارش کشیدن .
خاراندازلغتنامه دهخداخارانداز. [ اَ ] (نف مرکب ، اِ مرکب ) نوعی از خارپشت است که خارهای خود را مانند تیر اندازد. به عربی قنفذ گویند. (آنندراج ). نوعی خارپشت است . (برهان قاطع). همان
خارانندهلغتنامه دهخداخاراننده . [ ن َ دَ / دِ ] (نف ) اسم فاعل از خاراندن و خارانیدن . آنکه بخاراند (سر و مانند آن را).
خارانیدنلغتنامه دهخداخارانیدن . [ دَ ] (مص ) خاراندن . صاحب فرهنگ آنندراج آن را مصدر دو مفعولی گرفته و چنین معنی کرده است : خاریدن فرمودن کسی را. ناظم الاطباء نیز چنین معنی کرده است
خواراندنلغتنامه دهخداخواراندن . [ خوا / خا دَ ] (مص ) وادار بخوردن کردن . بخوردن ایستانیدن . (یادداشت بخط مؤلف ).