خالغتنامه دهخداخا. (نف مرخم ) خای . نعت فاعلی از خائیدن . خاینده ، آنکه چیزی را بخاید: شکرخا. انگشت خا. رجوع به خائیدن شود. || (اِ) گوی را گویند که آبهای کثیف چون آب مطبخ و زی
خعلغتنامه دهخداخع. [ خ َع ع ] (ع مص ) آواز کردن یوز از حلق چون تا سه برافتد آن را از دویدن . (از منتهی الارب ) (ازتاج العروس ) (از لسان العرب ). یقال : خع الفهد خعا.
خا ـXaaSواژههای مصوب فرهنگستان← خدمات اَبری *2 خط تیره بهجای x آمده است و نشان میدهد که خا در ترکیب به کار میرود.
خانه ٔ شطرنجلغتنامه دهخداخانه ٔ شطرنج . [ن َ / ن ِ ی ِ ش َ رَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خانه هایی که بر روی نطع شطرنج برای مهرگان است : پرده ٔ ناموس نبود بهر جانبازان عشق خانه ٔ شطرنج
خانه ٔ شطرنجیلغتنامه دهخداخانه ٔ شطرنجی . [ ن َ / ن ِی ِ ش َ رَ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خانه خانه ، بشکل خانه ٔ شطرنج ، دارای خانه های چهارگوش چون نطع شطرنج .
خانه ٔ شیرلغتنامه دهخداخانه ٔ شیر. [ ن َ / ن ِ ی ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) پستان . || برج اسد. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (برهان قاطع) .
خوابفرهنگ انتشارات معین(خا) [ په . ] 1 - (اِ.) حالتی توأم با آسایش و آرامش که بر اثر از کار بازماندن حواس ظاهر در انسان و حیوان پدید آید. 2 - (ص .) غافل ، بی خبر. 3 - جهتی که پرز، مو