حیفلغتنامه دهخداحیف . [ ح َ ] (ع اِ) دریغ. (آنندراج ). افسوس . (آنندراج ). در تداول فارسی کلمه ای است برای نشان دان تحسر و تأسف . دریغا : حاصل عمر تلف کرده و ایام بلهوگذرانیده
هیفلغتنامه دهخداهیف . (ع ص ، اِ) ج ِ اَهیَف . مردان لاغرشکم و میان باریک . (اقرب الموارد). رجوع به اهیف شود.
هیفلغتنامه دهخداهیف . [ هََ ] (ع اِمص ) سختی تشنگی . (منتهی الارب ). || (مص ) سخت تشنه شدن . || گریزپا شدن بنده . || لاغرشکم و باریک میان گردیدن . (اقرب الموارد). || (اِ) باد گ
هیفلغتنامه دهخداهیف . [ هََ ی َ ] (ع مص ) لاغرشکم و باریک میان گردیدن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || گریختن عبد. (منتهی الارب ).
حیف از (/ حیف) این پیراهن (= معرفه) که پاره شد.گویش اصفهانی تکیه ای: heyf-e ne(n) pirun ke bederniyâ / pâra bebo. طاری: hayf-e in perun go behvariyâ / pâra bebo. طامه ای: heyf-e ni pirone ke pâre bobo. طرقی: hayf-e in pö