حیص بیصلغتنامه دهخداحیص بیص . [ ح َ ص َ ب َ ] (اِخ ) سعدبن محمدبن سعد صیفی تمیمی . شاعری است مشهور از مردم بغداد که به ابوالفوارس ملقب بود. وی فقیه بود و سرانجام به ادب و شعر شهرت
حیص بیصلغتنامه دهخداحیص بیص . [ ح َ ص َ ب َ ص َ ] (ع اِ مرکب ، از اتباع ) بفتح اول هر دو و آخر هر دو و بکسر آخر هر دو و بفتح اول و کسر آخر و حاص َ باص َ یا حاص ِ باص ِ، به معنی سخت
حیث بیثلغتنامه دهخداحیث بیث . [ ح َ ث َ ب َ ث َ / ح َ ث ِ ب َ ث ِ ] (ع ص مرکب ، از اتباع ) همان حوث بوث . (از منتهی الارب ). رجوع به حوث و بوث شود.
حیصلغتنامه دهخداحیص . [ ح َ ] (ع مص ) حَیصَة. حُیوص . محیص . محاص . حیصان . برگشتن و به یک سو شدن از چیزی یا در حق دوستان حاصوا گویند و در حق دشمنان انهزموا. (از اقرب الموارد)
بیصلغتنامه دهخدابیص . [ ب َ / بی ] (ع اِ) (از اتباع حیص ) سختی و تنگی . یقال وقعفی حَیْص َ بَیْص َ و حیص ِ بیص ِ و حَیْص ِ بَیْص ِ و حاص َ باص َ و حاص ِ باص ِ؛ یعنی در فتنه ای
شهاب الدینلغتنامه دهخداشهاب الدین . [ ش ِ بُدْ دی ] (اِخ ) لقب حیص بیص سعدبن محمد... رجوع به حیص بیص ... شود.
بغثرةلغتنامه دهخدابغثرة. [ ب َ ث َ رَ ] (ع اِ) حیص بیص ، یقال : ترکت القوم فی بغثرة. (منتهی الارب ) (آنندراج ). || هیجان . || اختلاط. (ناظم الاطباء).
ابوالفوارسلغتنامه دهخداابوالفوارس . [ اَ بُل ْ ف َ رِ ] (اِخ ) حیص بیص رازی . رجوع به سعدبن محمدبن سعد... شود.
ابوالقاسملغتنامه دهخداابوالقاسم . [ اَ بُل ْ س ِ ] (اِخ ) هبةاﷲبن فضل بن قطان . شاعر. معروف به ابن قطّان بغدادی . یکی از شعرا و نیز در طب و کحالی صاحب ید طولی بوده است و با شاعری حیص