حیدلغتنامه دهخداحید. [ ح َ ] (ع اِ) تندی کرانه ٔ هر چیزی . || تندی که از کوه بیرون آمده باشد و مانند بازو شده . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). بلندی که از کوه بیرون
حیدلغتنامه دهخداحید. [ ح َ ی َ ] (ع اِ)طعام . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || (مص ) درآمدن بزغاله در جایی که برآمدن از آنجا دشوار باشد. (منتهی الارب ) (اقرب ال
حیدلغتنامه دهخداحید. [ ح َی ْ ی ِ ] (ع ص ) حمار حید؛ خر که بر جهد از سایه ٔ خود بشادی . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به حَیَدی ̍ شود.
هیدلغتنامه دهخداهید. [ هََ ] (ع ص ) مضطرب . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). پریشان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || (اِ) جنبش . || زجری است مر شتر را. هاد. (منتهی الارب ) (آنندرا
هیدلغتنامه دهخداهید. [ هََ / هَِ ] (اِ) چیزی باشد که برزگران به آن خرمن کوفته بباد دهند تا کاه از دانه جدا شود. (از برهان ) (آنندراج ). غله برافشان . (انجمن آرا). پنجه . شانه (
هیدفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهچهار شاخ که با آن خرمن کوفته را به باد میدهند تا کاه از دانه جدا شود.
حیدانلغتنامه دهخداحیدان . [ ح َ ی َ ] (ع مص ) میل کردن و بگشتن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). بگشتن . (تاج المصادر بیهقی ). رجوع به حَید شود.
حیدرآبادلغتنامه دهخداحیدرآباد. [ ح َ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان برزاوند بخش حومه ٔ شهرستان اردستان . دارای 105 تن سکنه است . محصول آن حیوانی و کتیرا. شغل اهالی زراعت است . (از فر
حیدانلغتنامه دهخداحیدان . [ ح َ ی َ ] (ع مص ) میل کردن و بگشتن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). بگشتن . (تاج المصادر بیهقی ). رجوع به حَید شود.
حیدودةلغتنامه دهخداحیدودة. [ ح َ دَ ] (ع مص ) بگشتن . (ترجمان عادل بن علی ). میل کردن از چیزی و بگشتن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). بگردیدن . (المصادر زوزنی ). رجوع به حَید شود
حیدةلغتنامه دهخداحیدة. [ ح َ دَ ] (ع مص ) میل کردن از چیزی و بگشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). رجوع به حَید شود. || (اِ) نظر بد.(منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
حیدیلغتنامه دهخداحیدی . [ ح َ ی َ دا ] (ع ص ) رفتار متکبر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). || حمار حیدی و حَیِّد؛ خر که برجهداز سایه ٔ خود بشادی . هیچ مذکری جز این کلم