حلقلغتنامه دهخداحلق . [ ح ُل ْ ل َ ] (ع ص ) ج ِ حالق . پرها. مملوها. || پستانهای پرشیر. حَوالِق . (منتهی الارب ).
حلقلغتنامه دهخداحلق . [ ح ِ ] (ع اِ) انگشتری پادشاه . (منتهی الارب ). انگشتری ملک . (مهذب الاسماء). || انگشتری بی نگینه از سیم . || شتران و گوسفندان بسیار. (منتهی الارب ). مال
حَلقگویش خلخالاَسکِستانی: hulqut دِروی: luk شالی: həlqəm کَجَلی: luk کَرنَقی: xərtəq کَرینی: hulqum کُلوری: luk گیلَوانی: xərtəm لِردی: həlqəm
حَلقگویش کرمانشاهکلهری: hal̆q گورانی: hal̆q سنجابی: hal̆q کولیایی: hal̆q زنگنهای: hal̆q جلالوندی: hal̆q زولهای: hal̆q کاکاوندی: hal̆q هوزمانوندی: hal̆q
hangingدیکشنری انگلیسی به فارسیحلق آویز، اعدام، بدار زدن، چیز اویخته شده، اویز، در حال تعلیق، معلق، اویزان، مستحق اعدام، فروهشته