حفارةلغتنامه دهخداحفارة. [ ] (اِخ ) قریه ای است از بلوکات دارالسلطنه ٔ هرات . و قبر شیخ بهاءالدین عمر که در هفدهم ربیعالاول سال 857 هَ . ق . درگذشته است بدانجاست . رجوع به حبیب ا
حفارةدیکشنری عربی به فارسیمنقار , اسکنه جراحي , بزورستاني , غضب , جبر , در اوردن , کندن , با اسکنه کندن , بزور ستاندن , گول زدن
حجاره ٔ مشویةلغتنامه دهخداحجاره ٔ مشویة. [ ح ِ رَ / رِ ی ِ م َ وی ی َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) حجرمشوی . آهک زنده . کلس . رجوع به حجر مشوی شود.
حجاره ٔ کریمهلغتنامه دهخداحجاره ٔکریمه . [ ح ِ رَ / رِ ی ِ ک َ م َ / م ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) سنگ بهادار. رجوع به احجار کریمه شود: و قد استعمل العباسیون الحجارة الکریمة کمایستعمل ال
حُفْرَةٍفرهنگ واژگان قرآنحفره(شفا حفره ، به معناي لبه حفره است ، البته لبهاي که هر کس قدم بر آن بگذارد ، مشرف بر سقوط در آن شود )