حفالغتنامه دهخداحفا. [ ح َ ] (ع اِ) پیزر. بردی . تک . دوخ . لوخ . پاپیروس پاپورس . و صاحب منتهی الارب گوید: حفا؛ گیاه بردی که در فارسی تک گویند یا بردی سبز که هنوز از بیخ برکند
هفالغتنامه دهخداهفا. [ هََ ] (ع اِ) باران که باری بارد و باری ایستد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
حفاظفرهنگ مترادف و متضاد۱. پناه، پناهگاه، ملجا ۲. پرده، پوشش، ستر ۳. سقف، دیوار، نرده، میله ۴. عار، حمیت، مروت ۵. عفاف، پرهیزکاری