حظایرلغتنامه دهخداحظایر. [ ح َ ی ِ ] (ع اِ)ج ِ حظیرة. حظائر. جایها که درآن خرما خشک کنند. محوطه ها که از چوب و نی سازند.
حظیره ٔ بنی نجارلغتنامه دهخداحظیره ٔ بنی نجار. [ ح َ رَ ی ِ ب َ ن َج ْ جا ] (اِخ ) نام موضعی بمدینه ٔ منورة. رجوع به جزء1 از ج 2 حبیب السیر چ طهران ص 206 شود.
حظیره ٔ قدسلغتنامه دهخداحظیره ٔ قدس . [ ح َ رَ ی ِ ق ُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) بهشت . رجوع به حظیره و حظیرةالقدس شود.
حایر ضحاکلغتنامه دهخداحایر ضحاک . [ ی ِ ض َح ْ حا ] (اِخ ) نام فرستاده ٔ مأمون به محمدبن جعفر دیباج ، هنگامی که وی در اطراف مدینه خروج کرد. محمدبن حسن قمی گوید: و محمدبن جعفر دیباج
حایرلغتنامه دهخداحایر. [ ی ِ ] (اِخ ) موضع قبر حسین بن علی (ع ). (معجم البلدان ). وجه تسمیه ٔ آنرا حمداﷲ مستوفی چنین گوید: جهت آنکه چنان که ذکر رفت بعهد متوکل خلیفه آب در او بست
حظائرلغتنامه دهخداحظائر. [ ح َ ءِ ] (ع اِ) ج ِ حظیرة. و قد ینبت [ بر سیاوشان ] فی حظائرالغنم . (ابن البیطار). حظایر. رجوع به حظیره شود.
حظیرةلغتنامه دهخداحظیرة. [ ح َ رَ ] (ع اِ) کنیف . خباک . (اسدی ). اصیدة. وصیدة. شوغا. (صحاح الفرس ). شوغاه شتر را. جایگاه گوسفند. جای شتر. شترخان . شوگاه اشتر. (مهذب الاسماء). خو
خیاشیملغتنامه دهخداخیاشیم . [ خ َ] (ع اِ) ج ِ خَیشوم و آن پرده های بینی و بن بینی است . (ناظم الاطباء). || غضروفها که میان بینی و دماغ و رگهای درون بینی می باشد. (از منتهی الارب )
زلفتلغتنامه دهخدازلفت . [ زُ ف َ ] (ع اِمص ) درجه و منزلت و نزدیکی ... و در فارسی گاهی مجازاً بمعنی دوستی آید. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). مأخوذ از تازی زلفة. نزدیکی و منزلت : ا