حصبةلغتنامه دهخداحصبة. [ ح َ ص ِ ب َ ] (ع ص ، اِ) باد سخت که سنگ ریزه دارد. || ارض حصبة؛ زمین سنگ ناک .
حصبةلغتنامه دهخداحصبة. [ ح َ / ح ُ ب َ / ح َ ص َ ب َ ] (ع اِ) سرخجه . (مهذب الاسماء). دانه های سرخ و باریک و سوزنده که بر بدن پدید آید. (غیاث ). سرخژه . (السامی فی الاسامی ). سر
حسبةلغتنامه دهخداحسبة. [ ح ِ ب َ ت َن ْ ل ِل ْ لاه ] (ع ق مرکب ) برای رضای خدا. کنایت از مجانی و بلاعوض است : بقات باد که عدل تو حسبة ﷲبقمع جور ببرد اقتدار آتش و آب . مسعودسعد.ح
حسبةلغتنامه دهخداحسبة. [ ح ِ ب َ ] (ع مص ) شمردن . حساب . (تاج المصادر زوزنی ). || پنداشتن . (زوزنی ). || مرده را در کفن پیچیده در گور کردن . یا دفن کردن در سنگستان . || (اِ) مز
حصبهگویش خلخالاَسکِستانی: hasma دِروی: hasma شالی: hasma کَجَلی: hasba کَرنَقی: hasba کَرینی: hasba کُلوری: hasma گیلَوانی: hasma لِردی: hasba
حصبهگویش کرمانشاهکلهری: keřükamâna گورانی: keřükamâna سنجابی: keřüka کولیایی: keřükamâna زنگنهای: keřüka جلالوندی: keřüka زولهای: keřüka کاکاوندی: keřüka هوزمانوندی: keřüka
حصبهفرهنگ انتشارات معین(حَ بِ) [ ع . حصبة ] (اِ.) بیماری که در اثر خوردن آب ، سبزی یا میوة آلوده به وجود می آید.
حصبهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهنوعی بیماری عفونی که از طریق غذای آلوده منتقل میشود و به دستگاه گوارش صدمه میزند؛ تیفوئید.