حجامتلغتنامه دهخداحجامت . [ ح ِ م َ ] (ع مص ) خون تن از شیشه و شاخ برکشیدن پس از شکافهای خرد که به تن دهند با استره . خون کشیدن با شاخ یا شیشه ای از تن پس از خستن تن به استره .اح
حجامتگویش خلخالاَسکِستانی: həjâmat دِروی: hajâmat شالی: bâd kaš nân کَجَلی: bâdkaš کَرنَقی: hajâmat کَرینی: gungiri کُلوری: hajamat گیلَوانی: xuna giri لِردی: hajamat
حجامت گاهلغتنامه دهخداحجامت گاه . [ ح ِ م َ ] (اِ مرکب ) قسمتی از پشت آدمی میان دو کتف . پاره ای از پشت محاذی گردن که حجامت عادتاً از آنجا کنند. محجم . محجمه : اما نهاد او [ نهاداستخ
حجامت چیلغتنامه دهخداحجامت چی . [ ح ِ م َ ] (ص مرکب ) حاجم . حجام . حجامت گر. مصاص . آنکه حجامت کند.- امثال : مگر حجامت چی آمده است . چرا بچه ها این همه گریه و فریاد کنند . (زیرا آ