حبائللغتنامه دهخداحبائل . [ ح َ ءِ ] (ع اِ) ج ِ حِبالة. دامهای صیادان ، و در حدیث است : النساء حبائل الشیطان ؛ زنان پایدامهای دیو باشند. و صاحب غیاث اللغات معنی رسنها و پابندهانی
حبایللغتنامه دهخداحبایل . [ ح َ ی ِ ] (ع اِ) رجوع به حبائل شود : چو دیدم رفتن آن بیسراکان بدان گشنی روان زیر حبایل . منوچهری .گشادم هر دو زانوبندش از پای چو مرغی کش گشایند از حبا
شاصرةلغتنامه دهخداشاصرة. [ ص ِ رَ ] (ع اِ) تأنیث شاصر. || نوعی از دام ددان . (منتهی الارب ). حبالة من حبائل السباع . ج ، شواصر. (اقرب الموارد).
حبللغتنامه دهخداحبل . [ ح َ ] (ع اِ) رسن . (دهار) (معجم البلدان ). طناب . ریسمان . آنچه به آن بندند. بند : چو کشتیی که حبل او ز دم اوشراع اوسرون او قفای او. منوچهری .آل رسول خد
حبالةلغتنامه دهخداحبالة. [ ح ِ ل َ ] (ع اِ) دام . احبول . احبولة. (منتهی الارب ). پای دام . (نصاب ) (دستوراللغة) (منتهی الارب ). دام صیاد. (منتهی الارب ). دام داهول . (محمودبن عم