حانقةلغتنامه دهخداحانقة. [ ن ِ ق َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از حنق . (منتهی الارب ). خشم گیرنده . کینه ورز. خشم گن .خشم گین . خشم گرفته . حَنِق . حنیق . کینه توز. کینه ور.
حانقةلغتنامه دهخداحانقة. [ ن ِ ق َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از حنق . (منتهی الارب ). خشم گیرنده . کینه ورز. خشم گن .خشم گین . خشم گرفته . حَنِق . حنیق . کینه توز. کینه ور.
حنقلغتنامه دهخداحنق . [ ح َ ن ِ ] (ع ص ) شدیدالغیظ. (اقرب الموارد). خشمگین . حانق . حنیق .رجوع به حنیق شود. || (مص ) خشم گرفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به ماده ٔ ق
خشمگینلغتنامه دهخداخشمگین . [ خ َ /خ ِ ] (ص مرکب ) غضبناک . آنکه پر از خشم و قهر باشد. (ناظم الاطباء). غراشیده . آرغده . تر. مُغضِب . خشمن . خشمین . خشمگین . تافته . آلغَدَه . ساخ