حاملهلغتنامه دهخداحامله . [ م ِ ل َ/ ل ِ ] (از ع ، ص ) تأنیث حامل . برنده . حمل کننده . آنکه بار بر پشت یا بر سر دارد. (مهذب الاسماء). ج ، حاملات . || آبستن . باردار. حامل . زن
حامله شدنلغتنامه دهخداحامله شدن . [ م ِ ل َ / ل ِ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) بار برداشتن . بار گرفتن . آبستن شدن : یارب چه نطفه بود نمیدانم کز وی زمانه حامله ٔ غم شد. خاقانی .|| کنایه از رش
حامله گردیدنلغتنامه دهخداحامله گردیدن . [ م ِ ل َ / ل ِ گ َ دی دَ ] (مص مرکب ) حامله شدن : شاخه ها دختر دوشیزه ٔ باغند هنوزباش تا حامله گردند به الوان ثمار.سعدی .