جیلانلغتنامه دهخداجیلان . (اِ) میوه ایست مانند کُنار که آنرا سنجد و سنجد گیلان نیز میگویند و بتازیش عناب خوانند و اصح با جیم فارسی چیلان است . (شرفنامه ٔ منیری ). سنجد گرگانی . (
جیلانلغتنامه دهخداجیلان . (اِخ ) قومی از مردم فارس که از نواحی استخر به بحرین هجرت کردند و در آنجا به کشاورزی و حفر قنات و غرس اشجار پرداختند. (معجم البلدان ). قومی ببحرین ترتیب
جیلانلغتنامه دهخداجیلان . (اِخ )دهی جزء بلوک اربعه ٔ دهستان مرکزی بخش میامی شهرستان شاهرود. جلگه ، معتدل و دارای 890 تن سکنه است . آب آن از قنات کهن شور و محصول آن غلات ، میوه جا
جیلانلغتنامه دهخداجیلان . (ع مص ) گرد برآمدن . (منتهی الارب ). جول و جولة و جَوَلان . (منتهی الارب ). رجوع به این کلمات شود. || (اِ) ج ِ جیل ، بمعنی گروهی از مردم . (ذیل اقرب الم
جیلانیلغتنامه دهخداجیلانی . (اِخ ) عبدالکریم بن ابراهیم جیلی صوفی . از اکابر صوفیه بوده و تألیفاتی دارد، او راست : 1 - الانسان الکامل فی معرفة الاواخر و الاوایل ، این کتاب در مصر
جیلانیلغتنامه دهخداجیلانی . (اِخ ) عبدالمنعم بن عمر اندلسی جیلانی ، مکنی به ابوالفضل . از مشاهیر ادبا و اطبای اندلس است که در فنون شعر و ادب دستی توانا داشت . وی بشام سفر کرد و قص
جیلانیلغتنامه دهخداجیلانی . (ص نسبی ) منسوب به جیلان ، معرب گیلان . گیلانی . رجوع به گیلان و گیلانی شود.
جیلانیلغتنامه دهخداجیلانی . (ص نسبی ) منسوب به جیلان ، معرب گیلان . گیلانی . رجوع به گیلان و گیلانی شود.
جیلانیلغتنامه دهخداجیلانی . [ ج َ نی ی ] (ع ص ) بسیار گرد و غبار: یوم جیلانی ؛ روز بسیار گرد و غبار، و همچنین یوم جَیلان َ بفتح نون . (منتهی الارب ).