جولاههلغتنامه دهخداجولاهه . [ هََ / هَِ ] (ص ، اِ) بافنده . || عنکبوت . (برهان ) (آنندراج ). رجوع به جولاهک و جولاه شود.
جولاهلغتنامه دهخداجولاه . (ص ، اِ)جولاهه . جولاهک . جولخ . جوله . جولهه . جولق . جولقی . بافنده . نساج . (فرهنگ فارسی معین ) (برهان ) : بر فلک بر، دو شخص پیشه ورنداین یکی درزی آن
جولههلغتنامه دهخداجولهه . [ ل َ هََ / هَِ ] (ص ، اِ) مخفف جولاهه . بافنده . || عنکبوت (برهان ) : چون گربه باخیانت و چون موش نقب زن چون عنکبوت جولهه چون خرمگس عوان . خاقانی .رجوع
اواقیلغتنامه دهخدااواقی . [ اَ ] (ع اِ) نی جولاهه که بر آن پود میباشد. || ج ِ واقیة. رجوع به واقیه شود. || ج ِ اوقیة. (منتهی الارب )(ناظم الاطباء). و آن چهل درم سنگ باشد. (آنندرا
جشیرلغتنامه دهخداجشیر. [ ج َ ] (اِ) جولاهه را گویند و به عربی حائک خوانند. (برهان قاطع). || (ع اِ) تیردان چرمین . (منتهی الارب ). || جوال ستبر. || انبان . || (ص ) مرد بی زن . مر
بقریلغتنامه دهخدابقری . [ ب َ ق َ ] (اِ) کارگاه جولاهه ، و از رشیدی معلوم میشود که راچه ، جولاهه باشد. (غیاث اللغات ).